Reünie na meer dan 80 jaar

Bijzondere ontmoeting in ’t Boveneind

Soms komen verhalen uit het verleden op de meest bijzondere manier weer tot leven. Afgelopen week vond er in woonzorglocatie ’t Boveneind van Charim een bijzondere hereniging plaats tussen de 90-jarige meneer Ad Bakker en de 88-jarige mevrouw Anna van Ravenswaaij-Engelage. De twee hebben elkaar ruim tachtig jaar geleden als kinderen tijdens de oorlog ontmoet en zijn elkaar daarna, na een laatste contact ruim 40 jaar geleden, uit het oog verloren.

Tijdens de hongerwinter werd de jonge Ad door het Rode Kruis vanuit Utrecht naar Groningen gestuurd om aan te sterken. “Onderweg moest worden overnacht op de grond op een zak stro. Er stond een zak soda, maar ik dacht dat het suiker was”. In Groningen kwam hij terecht op de boerderij van de familie Engelage. In een tijd van schaarste werd hij warm ontvangen. Een herinnering die hem altijd is bijgebleven, zijn de pannenkoeken die moeder Engelage voor hem bakte. Veel andere herinneringen gaan ook over eten, zoals de geur van melk en pannenkoeken, worst maken, melk karnen, boter maken en bruine bonen.

De bijzondere ontmoeting kwam tot stand dankzij zijn dochter Erica, die werkzaam is bij team Begeleiding van Charim locatie ’t Boveneind. Toen zij hoorde dat een nieuwe bewoner de naam Van Ravenswaaij-Engelage droeg, ging er een belletje rinkelen. Ze belde haar vader met de vraag of hij die naam kende. Dat bleek een schot in de roos. Al snel werd duidelijk dat het ging om Anna Engelage, dochter van het gezin dat hem tijdens de oorlog had opgevangen. De ouders van Anna, die in Bennekom bij een boer werkten, waren in de oorlog naar het ouderlijk huis in Groningen teruggegaan en hadden daar de boerderij van de grootouders overgenomen. Later werd het boerenwerk te zwaar en is het gezin uiteindelijk teruggegaan naar de regio Veenendaal. Na meer dan tachtig jaar konden de voormalige oorlogskinderen elkaar opnieuw spreken en herinneringen ophalen aan een bijzondere periode uit hun leven.

De ontmoeting was voor beiden een emotioneel en waardevol moment. Een prachtig voorbeeld van hoe een toevallige herkenning kan leiden tot een hereniging die generaties overspant en herinneringen levend houdt. "Sommige banden verdwijnen nooit helemaal, zelfs niet na tachtig jaar."

Foto's van de reünie